เมื่อเราลงมาในระดับความลึกประมาณ 50 ฟุต เราก็เริ่มต้นรักษาระดับความลึก และว่ายเลาะตามแนวขอบของกำแพงไปเรื่อยๆ เนื่องจากในไดฟ์แรกที่เป็นการเช็คไดฟ์นี้เขาจะไม่อนุญาตให้นำกล้องติดตัวลงมาด้วย ทำให้ผมรู้สึกแปลกๆพอสมควร เนื่องจากตั้งแต่ดำน้ำมา มีเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้นมจะลงน้ำโดยไม่ได้ถือกล้องอยู่ในมือ และก็เป็นอย่างที่ผมคาดเอาไว้ไม่ผิด เมื่อไม่มีกล้องอยู่ในมือ เราก็มักจะเห็นอะไรดีๆอยู่เสมอ เหนือหัวเราขึ้นไปในบริเวณชายขอบ ของกำแพง ปลากะมงฝูงใหญ่กำลังแปรขบวนเป็นรูปวงกลมอยู่เหนือชายขอบของ drop off โดยมีแสงอาทิตย์สาดส่องลงมาเป็นลำแสงอยู่เบื้องหลัง ผมว่ายเข้าไปทางด้านใต้ของฝูงแล้วมองเงยกลับขึ้นไป แล้วก็เก็บภาพอันงดงามนั้นไว้ในความทรงจำ เรายังไม่มีเหตุผล ที่แน่ชัดว่าทำไมฝูงปลากะมงที่พบในบ้านเรานั้นไม่ค่อยที่จะม้วนตัวเป็นวงกลมเหมือนกับฝูงปลากะมงที่พบเห็นในแถบอินโด-แปซิฟิก และทำไมฝูงปลากะมงหรือปลาสากจึงมักที่จะม้วนตัวเป็นวงกลม จากฝูงปลากะมงเรามุ่งตรงไปตามแนวกำแพงผาจนกระทั่งไปถึงถ้ำเต่า (Turtle Cavern) ซึ่งเป็นถ้ำขนาดใหญ่ที่อยู่ถัดลงไปทางทิศใต้ห่างจาก drop off ประมาณ 100 เมตร ถ้ำแห่งนี้ในอดีตนับได้ว่าเป็นจุดดำน้ำที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของเกาะสิปาดัน ภายในถ้ำจะพบซากโครงกระดูกและกระดองของเต่าที่เข้ามาในถ้ำแล้วหาทางออกไม่ได้ ทำให้ขาดอากาศหายใจตายอยู่ภายในถ้ำเป็นจำนวนมาก หาก แต่ในปัจจุบันนี้ถ้ำแห่งนี้เป็นพื้นที่ต้องห้ามสำหรับนักดำน้ำทั่วๆไป เพราะเมื่อหลายปีก่อนเคยมีนักดำน้ำชาวญี่ปุ่นเข้าไปในถ้ำแห่งนี้แล้วหาทางกลับออกมาไม่ได้ และเสียชีวิตอยู่ภายในถ้ำ ในบริเวณปากถ้ำเราจะเห็นป้ายห้ามขนาดใหญ่รูปหัวกะโหลกไขว้ 2-3 ป้ายขึงเอาไว้อย่างชัดเจน จากถ้ำเต่า ไดฟ์มาสเตอร์ก็พาเราย้อนกลับไปทางเดิม กลับไปที่ drop off ที่ทางบอร์เนียว ไดฟ์เวอร์ได้ขึงเชือกขนาดใหญ่เอาไว้เพื่อเป็นจุดสังเกตและใช้เป็นที่พักน้ำ ก่อนที่จะกลับขึ้นสู่ผิวน้ำ เมื่อกลับขึ้นสู่ผิวน้ำแล้ว พวกเราก็เตรียมตัวที่จะลงดำน้ำในไดฟ์ต่อไป ตามกฎของที่นี่จะต้องมีเวลา surface interval หรือเวลาที่พักบนผิวน้ำอย่างน้อย 1 ชั่วโมงจึงจะอนุญาตให้ดำน้ำในไดฟ์ต่อไปได้ เมื่อครบชั่วโมง พวกเราจึงกลับลงไปยังโลกใต้ทะเลอีกครั้งหนึ่ง ในช่วงเย็นนี้น้ำค่อนข้างจะขุ่นกว่าในช่วงบ่ายที่ผ่านมา ผมเริ่มสังเกตดูปลาตัวเล็กๆที่พบอยู่มากมายตามกำแพงผา พบว่าในบริเวณ drop off นี้เราจะพบปลาสินสมุทรลายบั้ง (Regal Angelfish : Pygoplites diacanthus) จำนวนมากมายว่ายวนอยู่รอบตัว ปลาชนิดนี้มักจะพบมากในบริเวณที่เป็น drop off ที่มีถ้ำหรือโพรงหินอยู่และกินฟองน้ำเป็นอาหารหลัก ปลาสิน-สมุทรลายบั้งนี้จัดได้ว่าเป็นปลาสินสมุทรที่สวยงามมากที่สุดชนิดหนึ่ง และเป็นปลาที่ถูกจับมาเลี้ยงเป็นปลาตู้มากที่สุดชนิดหนึ่ง แต่ในความเป็นจริงเราไม่สามารถที่จะเลี้ยงปลาชนิดนี้ได้ เพราะอาหารหลักของมันคือฟองน้ำและ tunicates รวมทั้งสาหร่ายบางชนิดที่อาศัยอยู่ในปะการัง ในบริเวณนี้ผมยังพบ Black-spot Angelfish (Genicanthus melanospiilos) ที่ไม่มีรายงานพบในประเทศไทยหลายตัวว่ายวนเวียนอยู่ในกลุ่มของปลาสินสมุทรลายบั้ง นอกจากนี้ในกลุ่มของปลาสินสมุทรลายบั้งก็ยังมีปลาบางตัวที่มีลวดลายที่ดูแปลกตาออกไปจากที่เคยเห็นมา และก็ยังมีปลา Dottyback (Pseudochro-midae) หลายชนิดที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ตัวที่น่าสนใจมากที่สุดเห็นจะเป็น Mabul Dottyback (Pseudochromis sp.) ที่เป็นปลาเฉพาะถิ่นที่พบได้ในบริเวณนี้เพียงเท่านั้น ปลาชนิดนี้เพิ่งจะค้นพบในบริเวณเกาะมาบูลเมื่อไม่นานมานี้เอง เป็นปลาที่ค่อนข้างจะลึกลับ และอาศัยอยู่ในฟองน้ำที่มีลักษณะเป็นท่อยาวๆเพียงเท่านั้น ในขณะที่ผมกำลังเฝ้ามองปลาตัวเล็กๆอยู่ คุณสุรชัย มั่นคงพิทักษ์กุล บัดดี้ดำน้ำของผมก็

ส่งสัญญาณให้ผมหันกลับไปดูเต่าหญ้า (Green Sea Turtles : Chelonia mydas) 2 ตัวที่ว่ายผ่านเราไปในระยะกระชั้นชิด มองเห็นหางที่โผล่ยาวมาจากด้านหลังของกระดองได้อย่างชัดเจน เต่าทะเลที่พบในบริเวณรอบๆเกาะสิปาดันนี้ส่วนใหญ่จะเป็นเต่าหญ้ามากกว่าชนิดอื่น

Go to 1 / 2 / 3 / 4 / 5 / 6 / 7 / 8 / 9