ฉันเป็นคนกลัวน้ำ
แต่ขณะเดียวกันก็ชอบท้าทายความกลัวของตัวเองอยู่เรื่อย

การท้าทายครั้งใหญ่สุดก็ตอนอาจหาญสมัครเรียนดำน้ำลึก ซึ่งได้สร้างความ ทรงจำปนความเจ็บปวดให้ช่างภาพใต้น้ำคนหนึ่ง ด้วยการกระหน่ำเตะตีนกบใส่ หน้าเขาดังปั้กๆๆๆขณะที่เขาพยายามดึงตีนกบไม่ให้ฉันพุ่งพรวด ขึ้นผิวน้ำจาก ก้นสระลึก 4 เมตร (แน่นอนว่าเขาทำไม่สำเร็จ เพราะเจ็บตัวเสียก่อน) หลังจากได้ เตะหน้าช่างภาพใต้น้ำแล้ว ดูเหมือนอาการหูตาเหลือก ของฉันจะลดลง จึงไม่ ปรากฏว่ามีใครถูกปิยะฤทัยทำร้ายร่างกายใต้น้ำอีก

นอกจากดำน้ำลึกแล้ว ฉันก็ยังมีกิจกรรมเกี่ยวกับน้ำๆอยู่เป็นระยะ ไม่ว่าจะเป็นการ ล่องแก่ง (โหด!) พายซีคายักข้ามอ่าว (เล็กๆ) นั่งเรือข้ามเกาะ ล่องเจ้าพระยา ฝ่า น้ำเน่าคลองแสนแสบ ฯลฯ ด้วยความหวังลึกๆว่า มันอาจทำให้อาการกลัวน้ำทุเลา เบาบางจนหายขาด แล้ววันหนึ่ง ฉันก็เผลอตกปากรับคำ คุณสมเจตน์ แก้วเปลี่ยน ศรี ผู้จัดการ ฝ่ายการตลาดของสโมสรเรือใบวิจิตราธานีว่าจะไปเรียนเรือใบ... ทั้งๆที่ยังกลัวน้ำอยู่เหมือนเดิม