| ถึงทุ่นแล้ว พนมดึงใบพร้อมกับค่อยๆ ผลักหางเสือออก
บูมย้าย กลับมาอีกฝั่ง เรา รีบก้มหัวหลบบูม แล้วย้ายไปนั่งฝั่งตรง
ข้ามอย่างรวดเร็ว มือทั้งคู่ของพนมอยู่ ด้านหลัง เขาสลับมือจับ
หางเสือและเชือกดึงใบอย่างคล่องแคล่ว พร้อมกับคืนหางเสือ นิดนึง
เรือก็แล่นไปยังทุ่นข้างหน้าอย่างราบรื่น
ช่วงบ่าย ฉันยังลงเรือลำเดียวกับพนม แต่คราวนี้เขาปล่อยให้
ฉันบังคับเรือเอง มีบ้างเหมือนกันที่ฉันเหลือบเห็นเขาแอบดึง
คันชักหางเสือไม่ให้ฉันดึงมันสะเปะ สะปะ แล้วอยู่ดีๆ ขณะที่
ฉันกำลังตั้งหน้าตั้งตามองไปยังทุ่น ข้างหน้าสลับกับมองใบ
เรือ พนมก็บอกว่า "ผมไปแล้วนะครับ"
แล้วย้ายตัวไปลงเรือยาง ของครูฝึกที่มา จ่อท้ายตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้
เอาล่ะ! เป็นไงเป็นกัน ฉันดึงใบตึงรับลมพร้อมกับโถมตัวทิ้งน้ำ
หนักไปด้านหลัง เพื่อสู้กับแรงลมที่โถมใส่จนตัวเอียง พอทำท่า
ว่าจะสู้ไม่ไหว ฉันก็ผ่อนใบนิดหน่อย เท่านี้เรือก็กลับมาตั้งลำ
ตรงเหมือนเดิม ถึงทุ่นแล้ว ดูเหมือนลมจะพัดแรงกว่าเดิม ใจ
ฉันเต้นตึ้กตั้ก อ้อม... ไม่อ้อม....อ้อม...ไม่อ้อม... เฮ้ย!
ไม่อ้อมไม่ ได้แล้ว เรือกำลังจะเข้าไปถึงขอบฝั่ง เอ้า! มือดึงเชือกพร้อมกับ
อีกมือผลักหางเสือ บูมมา แล้วก้มสิ เท้าขวายกไปวางตรงพื้นฝั่ง
ตรงข้าม ย้ายตัวไปนั่งอีกฝั่ง โครม! เร็วๆ รีบดึงใบให้ตึง
เรือ เอียงแล้ว คืนหางเสือด่วน... เฮ้อ! ผ่านมาจนได้
|
