ผมมากระบี่ตามคำเชิญชวนของน้ำมิตรต่างวัย การเดินทางในครั้งนี้ผมมาตามความฝันที่ครั้งหนึ่งเคยบอกกับตัวเองว่าสักวันผมจะพายเรือท่องทะเลกระบี่ในแบบที่ต่างไปจากเดิม ทุกวันนี้เราพายเรือคายักเข้าไปตามสุมทุมพุ่มไม้ และป่าโกงกาง ชมนก ชมไม้ แต่ครั้งนี้มันมีบางอย่างที่มากกว่า นั่นคือการใช้คายักเป็น "พาหนะ" ในการเดินทางออกทะเล เพื่อให้ได้อารมณ์ที่แท้จริงของการพายเรือคายัก ทัวริง ซึ่งในความเป็นจริงแล้วเรือคายักแบบ sit inside สามารถเก็บสัมภาระที่จำเป็นในการเดินทาง การพายเรือแบบทัวริงที่แท้นั้นเหมือนกับการหลุดเข้าไปสู่อีกโลกหนึ่ง โลกที่มีเพียงผืนน้ำและท้องฟ้า วิถีทางที่เราควบคุมได้ด้วยตนเอง สงบเงียบ เป็นส่วนตัวจนพาหนะชนิดอื่นไม่สามารถทำได้ อารมณ์ในแบบที่ผมกล่าวมานี้ยากที่ใครจะเข้าใจถ้าไม่ได้ลองมาสัมผัสเอง เพราะบางครั้งอารมณ์มันไม่สามารถถ่ายทอดออกมาเป็นตัวหนังสือได้