เที่ยวเกาะห้องยอดฮิต
ผมกลับมาขึ้นเรือพนาอีกครั้ง ที่หมายต่อไปของเราคือเกาะห้องยอดฮิต ในแผนที่มีชื่อว่าเหลาปิเละ ซึ่งอยู่ไม่ไกลกันนัก อย่างที่ทราบกันว่าใครมาเที่ยวทะเลกระบี่แล้วไม่มาเยือนเกาะห้องคงบอกกับใครๆ ว่ามากระบี่ได้ไม่เต็มปากนัก ที่นี่ยอดฮิตขนาดไหน ก็ต้องลองมาสัมผัสดูในช่วงเที่ยงเรือหางยาวที่บรรทุกนักท่องเที่ยวจะจอดเต็มชายหาด ไม่รวมเรือขนาดใหญ่ที่จอดลอยลำอยู่ด้านนอก ฮิตขนาดไหนต้องถามกรมป่าไม้ดูเอาเอง โดยเฉพาะอุทยานแห่งชาติธารโบกขรณีที่อยู่อ่าวลึกยังต้องมาสร้างที่ทำการหน่วยฯ บนเกาะห้องแห่งนี้ พร้อมตั้งโต๊ะเก็บค่าธรรมเนียมจากนักท่องเที่ยว ชาวต่างชาติผู้ใหญ่ 200 บาทขาดตัว เด็ก 100 บาท ส่วนคนไทยย่อมเยาหน่อย (ถ้าจำไม่ผิด คนละ 20 บาท รวมอยู่ในราคาทัวร์คายักแล้ว เราจึงไม่ต้องขึ้นไปจ่ายเงินเอง) ค่าธรรมเนียมที่นักท่องเที่ยวเสียบนเกาะแห่งนี้มองดูแล้วไม่ต่างจากค่าเหยียบแผ่นดินที่ประเทศลาวเก็บก่อนเข้าเมือง เพราะเท่าที่เห็นผมรู้สึกว่ามันไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกแตกต่างไปจากสมัยก่อนที่จะมีการเก็บค่าธรรมเนียมเลยแม้แต่น้อย

พูดถึงเรื่องที่ทำการหน่วยฯ บนเกาะห้อง ผมไม่ทราบจุดประสงค์ในการสร้างอาคารที่ทำการฯ และเรือนพักเจ้าหน้าที่ขนาดมาตรฐานตามที่เราเห็นอยู่ทุกอุทยานแห่งชาติ ว่าเขาสร้างมาเพื่อการใด ถ้าบอกว่าใช้ดูแลความปลอดภัยนักท่องเที่ยวก็ไม่เห็นมีความจำเป็นเพราะช่วงเย็นก็ไม่มีฝรั่งคนไหนอยู่บนเกาะแล้ว ประมาณ 1 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่จะมาพักบนเกาะ เพราะที่เกาะห้องไม่มีแหล่งน้ำจืด ต้องอาศัยรองน้ำฝนเอา คงมองภาพออกนะครับว่าเกาะห้องมีสภาพเป็นเช่นไร ผมอยากรู้จริงๆ เลยว่าเงิน 200 บาทที่เก็บจากนักท่องเที่ยวฝรั่ง ซึ่งในแต่ละวันไม่ต่ำกว่า 100 คน (คำนวณกันเองนะครับ) ทางอุทยานฯ เอาไปทำอะไรบ้าง ถ้าอุทยานฯ แสดงให้เห็นว่านำเงินที่เก็บได้ไปใช้ประโยชน์แก่ส่วนรวม ผลพวงที่ได้ตกมาถึงนักท่องเที่ยวอย่างเป็นรูปธรรม ผมเชื่อว่าทุกคนยินดีที่จะจ่ายอย่างไม่มีอะไรค้างคาในหัวใจ

เรือพนาจอดลอยลำอยู่ด้านหน้าเกาะห้อง เรือค่ายักลงไปลอยลำอีกครั้ง โปรแกรมการพายเรือที่เกาะห้องได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวชาวไทยค่อนข้างมาก ใช้เวลาในการพายไม่มาก ได้เห็นสถาพทีสวยงามของเมืองกระบี่ ได้พายเรือคายักที่กำลังได้รับความนิยม แหม! ดูมันจะเป็นสูตร

สำเร็จไปหน่อยนะครับ คนไทยเราดูจะชอบสูตรสำเร็จรูปไปเสียทุกอย่าง ไม่ว่าอาหารหรือการท่องเที่ยว อย่างวันนี้ผมพบนักท่องเที่ยวสำเร็จรูปกลุ่มใหญ่ ไม่เคยพายเรือคายักมาก่อนเลย ต้องมีพนักงานพายให้ลำละ 1 คน ทุกคนคุยกันอย่างสนุกสนาน ธรรมชาติรอบข้างดูจะเป็นเรื่องรอง จนเจ้าหน้าที่ต้องคอยชี้ชวนให้ชมสิ่งต่าง ๆ รอบข้างจึงละความสนใจในการพูดคุยลงได้บ้าง รอบๆ เกาะห้องที่ผมพายอยู่ในขณะนี้มีลักษณะเป็นหน้าผาสูงชัน เราพายจนเข้ามาถึงที่มาของชื่อเกาะ นั่นคือห้องหรือลากูนภายในเกาะที่งดงาม ผมปล่อยให้เรือแล่นเข้าไปอย่างช้า ๆ ปรับเปลี่ยนมุมมองด้วยการนอนพายเรือ ต้นไม้ ท้องฟ้า หน้าผา หินปูนในมุมมองที่แปลกตาจากที่เคยเห็น ทุกอย่างดูตื่นตาตื่นใจไปหมด เกาะห้องครั้งนี้ดูตื่นตามากกว่าที่เคย พวกเราใช้เวลาที่เกาะห้องอยู่สักพักจึงเดินทางกลับเข้าฝั่งที่ท่าเลน