หาดทรายของเกาะไร่จะขนาดไปกับเกาะผักเบี้ย ผมพายวนรอบเกาะอย่างช้าๆ จากนั้นก็เริ่มสำรวจรอบเกาะผักเบี้ย แนวหน้าผาสูงชันมีสีสันสวยงาม ไม่ว่าจะเป็นสีส้มหรือสีเทาสลับกันไปมา หน้าผาหินที่เกาะผักเบี้ยในอีกไม่ช้าคงจะเป็นที่นิยมของนักปีหน้าผาเป็นแน่ เพราะเท่าที่เห็นมีฝรั่งกลุ่มหนึ่งกำลังเจาะหน้าผาเพื่อทำเส้นทางปีน สอบถามได้ความว่ามาจากที่ไร่เล มาทำเส้นทางไว้เพื่อปีนกันเอง แต่ผมว่ามันคงไม่ใช่แค่นั้นแน่ ลองนึกดูนะครับว่าเมื่อปีนขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดของขุนเขาแล้วมองลงมาเห็นทัศนียภาพ 360 องศา เห็นท้องทะเลพร้อมหมู่เกาะน้อยใหญ่ของทะเลกระบี่ทั้งหมด คุณสามารถเห็นภาพที่แตกต่างไปจากคนทั่วไป มันจะมีความสุขและภาคภูมิใจแค่ไหนที่ได้มีโอกาสทำเช่นนั้น ผมเชื่อว่าอีกไม่นานที่นี่ต้องฮิตแน่ อีกหน่อยคุณปิยะฤทัยคงต้องมาลองปีนหน้าผาแห่งนี้เป็นแน่ (คงต้องรีดไขมันออกอีกสัก 2-3 กิโลกรัมล่ะครับ)

ที่เกาะผักเบี้ยแห่งนี้เท่าที่ทราบเป็นอีกหนึ่งโปรแกรมของนักท่องเที่ยวในแบบ 1 วัน ในช่วงก่อนเที่ยงจะมีนักท่องเที่ยวนั่งเรือหางยาวมาเล่นน้ำ นอนอาบแดดกัน จากเกาะผักเบี้ยเราจะเห็นเกาะขนาดเล็กอยู่ไม่ไกล ผมไม่รีรอที่จะพายเรือตัดข้ามไปที่เกาะแห่งนั้น เมื่อมองดูทิศทางของเคลื่อนที่พัดผ่าน เราใช้คลื่นเป็นตัวส่งท้ายเรือ การพายเรือคายักแบบทัวริงจำเป็นต้องเรียนรู้เทคนิคการพาย รวมทั้งกระแสคลื่น ลม เพื่อที่จะได้ช่วยผ่อนแรงเราได้อีกระดับหนึ่ง ผมใช้เวลาเพียง 15 นาทีจากเกาะผักเบี้ยมาที่เกาะนิรนาม (เราไม่รู้จักชื่อต่างหาก) เกาะแห่งนี้พิเศษกว่าทั้ง 2 เกาะ หรือจะว่าพิเศษกว่าทุกเกาะเท่าที่พบเจอมาคือ หาดของเกาะแห่งนี้เป็นหินเรียบลื่นยื่นยาวแทนหาดทราย มันแปลกมาก เกาะแห่งนี้มีปะการังอยู่บ้างพอสมควร ที่มีมากกว่าคือหอยเม่นครับ เรียกว่ายั้วเยี้ยไปหมด สำหรับคุณสมพร คายักเกอร์จากเมืองหาดใหญ่ และคุณชาลี ทีมงานของซีคายัก กระบี่ ไม่ได้ให้ความสนใจเจ้าหอยเม่นนัก แต่ละคนดำน้ำชมปะการังกันอย่างเพลิดเพลิน ส่วนผมก็ขอแหวกว่ายนอนเล่นอยู่บนหาดหินดูท่าจะรื่นรมย์มากกว่า