|
ขวามือเป็นที่ราบแอ่งกระทะขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นบริเวณชุมชนใน อำเภอปากช่อง
สีดินแดงตัดกันอย่างเด่นชัดกับแนวป่าที่ยังหนา แน่นไปด้วยไม้ใหญ่
ต่ำลงไปเบื้องล่างใจกลางหุบเขา ปรากฏทุ่ง หญ้าสีเขียวอ่อนวางอยู่ท่ามกลางผืนป่าหนาทึบ
คล้ายกับผืนผ้าต่าง ขนาดปะทับลงไปบนผ้าผืนใหญ่ที่มีสีเข้มกว่า หอดูสัตว์หนองผักชี
มองเห็นไกลลิบอยู่บนไหล่เขา
เป็นเวลานานหลายสิบปีแล้วที่เขาใหญ่ได้รับการประกาศเป็น อุทยานแห่งชาติ
เนื่องจากผืนป่าดงพญาไฟในเวลานั้นกำลังถูก บุกรุกทำลายอย่างหนัก
ทั้งจากถนนมิตรภาพที่สร้างขึ้นในปี
พ.ศ.2498 สัมปทานทำไม้ รวมไปถึงเส้นทางอีกหลายสายที่ตัดผ่าน เข้าไปใจกลางผืนป่าดงพญาไฟ
นำพาผู้คนจากทุกสารทิศมุ่งหน้ามา จับจองที่ทำกินกันอย่างมากมายซึ่งรวมไปถึงทุ่งหญ้าเบื้องล่าง
ที่ใน อดีตเคยเป็นที่อาศัยของชุมชนขนาดใหญ่
ภายหลังพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติมีผลบังคับให้ จึงมี การอนุมัติให้จัดตั้งอุทยานแห่งชาติขึ้นทั่วประเทศ
จำนวน 14 แห่ง รวมถึงผืนป่าดงพญาไฟที่หลงเหลืออยู่บริเวณป่าเขา ใหญ่
และในปีถัดมาก็ได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติ ลำดับแรกของประเทศในวันที่
18 กันยายน พ.ศ. 2505 บน ผืนป่าอาณาเขตกว่า 1,355,396 ไร่
เหยี่ยวภูเขาร่อนปีกกว้างเลาะเลียบไปตามไหล่เขาว่านไก่แดงบาน ดอกสีแดงสดคล้ายหลอดกาแฟเป็นกลุ่มตามคาคบที่ห่มคลุมด้วย
เฟิร์นและมอส แต้มสีสันให้ป่าดิบชื้นสว่างท่ามกลางความเขียวชอุ่ม
นักเดินทางหลายคนมักกล่าวไว้เสมอว่า เขาใหญ่เป็นตำนานบท หนึ่งที่ยังหลงเหลืออยู่ของผืนป่าดงพญาไฟซึ่งก็คงไม่ผิดจากความ
เป็นจริงนัก ความอุดมสมบูรณ์ของสัตว์ป่าและพรรณไม้ รวมกับผืน ป่าอันกว้างใหญ่ที่เชื่อมต่อกับอุทยานแห่งชาติทับลานทางด้านตะวัน
ออก จดอุทยานแห่งชาติปางสีดา เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่ และ อุทยานแห่งชาติตาพระยา
ซึ่งเป็นผืนป่าชายเขตที่เชื่อมต่อกับ ประเทศกัมพูชา จึงเป็นเสมือนอาณาจักรป่าขนาดใหญ่ที่พอจะรอง
รับอนาคตของเศษเสี้ยวหนึ่งที่เหลืออยู่ของดงพญาไฟไว้ได้ตลอดไป
ขาลงจากเขาเขียว เราหยุดชมความงามของธรรมชาติกันที่ ลาน หญ้าข้าวก่ำ
ซึ่งกำลังออกดอกม่วงเข้ม บานสะพรั่งรวมกันเป็นกลุ่ม ใหญ่ หมอกหนายังคลุมบางช่วงของเส้นทาง
ฝนเริ่มโปรยละออง บางๆ ลงมาอีกครั้ง
จากแยกสถานีเรดาร์เขาเขียวเราแยกซ้ายแล้วไปกันต่อ นานๆ จึง จะมีรถสวนมาสักคัน
ลิงกังฝูงใหญ่เดินเตร่อยู่กลางถนน ที่เหลืออีก ไม่น้อยก็ห้อยโหนคึกคักอยู่ตามพุ่มไม้ริมทาง
ผ่านดงโซน ซึ่งเป็น พืชตระกูลเฟิร์นชนิดหนึ่ง ขึ้นคลุมไหล่เขาริมถนนเป็นแนวเขียว
พรืด รูปทรงแปลกตาของใบและสีเขียวอ่อนสดใสชวนผ่อนคลาย สายตา
เรามาถึงลานจอดรถ น้ำตกเหวนรก กันเกือบเที่ยงหยุดพักกิน
กลางวันกันที่ร้านค้าสวัสดิการแล้วเดินลงไปที่ตัวน้ำตก ที่ลานจอด
รถมีรถอยู่เกือบสิบคัน วันธรรมดาที่คิดว่าคงจะมีนักท่องเที่ยวมากัน
ค่อนข้างน้อยแต่แรกนั้น ทำให้ผมคำนวณไปถึงจำนวนคนที่จะมา กันในวันหยุดปลายสัปดาห์
ทางปูนเปียกชุ่มทอดต่ำลงเรื่อยๆ ไต่บันไดชัยลงไปอีกหลายสิบชั้นก็
มาถึงจุดชมน้ำตกชั้นขนาดใหญ่สุด เสียงน้ำทิ้งตัวดังโครมครืนกึก ก้อง
ธารน้ำจำนวนมากมายถั่งโถมจากผาชันดิ่งลงมาเป็นม่านขาว ส่งละอองน้ำพัดลอยตามลมจนเปียกชุ่มโชกไปทั่วบริเวณหุบเขาราว
กับม่านฝน
นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติกลุ่มหนึ่งเดินสวนกลับขึ้นไปที่ขาของบาง
คนมีเลือดออกเป็นทางยาว ซึ่งคงจะเกิดจากทากดูดเลือด เขายิ้มให้ เราหวังจะได้พบพวกเขาอีกครั้งบนเส้นทาง
|